Want ooit was het volk, voorgeslacht, van Jezus en Zijn vrienden in gevangenschap: in Egypte.
Daaruit zijn ze door God bevrijd, doordat God de koning van Egypte met 10 plagen strafte: bij de uittocht werd het volk uit Egypte door de woestijn naar Kanaan geleid. Onder leiding van God, in de vorm van een wolk voor de optocht uit, overdag, en een vuurkolom 's nachts, werd het volk de weg gewezen.
Die bevrijding vierde Jezus en Zijn vrienden. Johannes beschrijft, dat Jezus een toast uitbrengt. Maar in plaats van een vurige, vlammende speech t.g.v de bevrijding komt er een nare mededeling. 'Ik ga jullie verlaten'. De vrienden zijn verslagen. Allemaal vragen rijzen.
Waarheen, waarom? En kunnen wij niet mee? Nee, Jezus zal eerst sterven (aan het kruis) door een veroordeling door z'n eigen volk, z'n eigen mensen notabene! Dan zal Hij opstaan maar na een tijd hereniging met Zijn vrienden vertrekken naar Huis, naar Zijn Vader.
Daar kunnen Zijn vrienden Hem nu nog niet volgen. Ze krijgen voor de tussentijd een opdracht mee: hou veel van elkaar, houd de liefde hoog! Kijk naar elkaar om!
De vrienden kunnen eigenlijk voor hun gevoel nog niet zonder Jezus. Hij is hun goede, grote Vriend, Big Brother. Niet die hun dwars zit of controleert, of in Zijn macht heeft. Nee, Hij zorgt voor hen.
Een vriend die naar je omkijkt, echt! Een vriend zoals een goede, grote Broer ... Anders dan de Vader.
Toch in diens Geest. En Jezus laat ook nog 'ns Zijn Geest achter, tot troost, voor bijstand, hulp en advies.
Daar kun je het toch mee doen?! Of niet? Probeer het eens. Jezus moedigt je aan al je vragen, gebeden, wensen bij God als Vader te brengen. Bid er maar bij: 'in Jezus' naam!' Dan zorg Ik Persoonlijk dat al je vragen bij de Vader terecht komen. Dan moet het dik in orde komen.
Reacties
Een reactie posten